1

2

3

4

5

 

Hierarchia kościelna w religii katolickiej

W dzisiejszych czasach pod adresem katolicyzmu usłyszeć można wiele niepochlebnych opinii i stwierdzeń. Przede wszystkim głównym zarzutem, który stawiany jest religii katolickiej jest to, że nie idzie ona z przysłowiowym duchem czasu. Poza tym niektórzy zarzucają katolicyzmowi także i to, że jest to religia, czy raczej obrządek, za bardzo zinstytucjonalizowany. Rzeczywiście z tym argumentem trudno się dziwić. Jednak trzeba też zauważyć, że obecnie trudno byłoby zburzyć cała hierarchię kościelną, która wprowadza niejako pewien ład i porządek do całej wspólnoty Kościoła Katolickiego. Oczywiście wiadomo, że na czele katolików stoi papież. Jednocześnie pełni on funkcję przywódcy duchowego i administracyjnego. Jest on nazywany Namiestnikiem Chrystusowym na ziemi. Osobą, przez która bezpośrednio przemawia Duch Święty. Papież wybierany jest przez konklawe, czyli zgromadzenie kardynałów, którzy są przywódcami duchowymi na całym świecie i w różnych krajach pełnią swoją posługę. Kardynałowie są bezpośrednimi przełożonymi biskupów i arcybiskupów, którzy pełnią już swego rodzaju funkcje terenowe, kierując pracami diecezji, obejmujących zazwyczaj tereny dużych miast lub kilku mniejszych miejscowości. Diecezje dzielą się na dekanaty a te na parafie, na których czele stoi proboszcz, mający do pomocy wikarego lub wikarych.

Wielkanoc, czyli najważniejsze święta katolickie

Wielu ludzi myśli, że najważniejszymi katolickimi świętami są Święta Bożego Narodzenia. Rzeczywiście patrząc na to, w jak huczny i uroczysty sposób się je obchodzi, można takie mylne wrażenie odnieść. Jednak zgodnie z doktryną to Święta Wielkanocne są dużo bardziej znaczące. Wynika to z faktu, że to właśnie Wielkanoc została uzasadniona w celu upamiętnienia wydarzeń, na których właściwie cała wiara katolicka się opiera. Oczywiście wydarzenia te nie byłyby możliwe, gdyby nie inny cud, jakim było przyjście Boga na świat pod postacią człowieka. Jednak fakt, że ów Bóg-człowiek został umęczony i następnie ukrzyżowany, a więc zmarł śmiercią męczeńską i w ten sposób odkupił winy wszystkich współczesnych mu ludzi oraz wszystkich ludzi, którzy przed nim żyli i którzy będą żyli w następnych pokoleniach sprawia, że wypełniona została obietnica złożona niegdyś przez Boga Noemu. To właśnie dzięki śmierci Jezusa i potem jego zmartwychwstaniu człowiek zyskał możliwość pójścia do raju po swojej śmierci. Oczywiście w związku z tym to właśnie Wielkanoc jest bardziej uroczyście obchodzona w Kościele Katolickim. Przygotowaniem do świętowania jest tak zwane Triduum Paschalne, które upamiętnia wydarzenia bezpośrednio przed zmartwychwstaniem Jezusa. Jednak centralnym punktem obchodów wielkanocnych jest procesja rezurekcyjna, podczas której katolicy obwieszczają światu tajemnicę zmartwychwstania.

Przeistoczenie, najważniejszy moment liturgii katolickiej

Jak wiadomo jedno z dziesięciu przykazań, które stanowią zbiór zasad, jakimi kierować się w swoim życiu powinien każdy katolik, mówi o tym, by w odpowiedni sposób uczcić dzień święty. Takim dniem świętym w przypadku chrześcijan jest między innymi niedziela, katolicy są niejako zobowiązani do tego, by w tym dniu uczestniczyć w liturgii Mszy Świętej. Obecnie taka msza trwa około godziny i składa się z kilku ważnych elementów. Na początku następuje liturgia słowa. Jest to czas, w którym na głos odczytywane są fragmenty Starego i Nowego Testamentu oraz oczywiście fragment Ewangelii. Następnie następuje kazanie, podczas którego ksiądz powinien w przystępny sposób wyjaśnić zgromadzonym wiernym słowa pochodzące z Biblii. Kolejnym elementem jest liturgia ciała. To właśnie ona zwiera najważniejszy podczas każdej mszy moment, jakim jest przeistoczenie. Zgodnie z katolicką tradycją to właśnie w tej chwili następuje przemienienie się chleba pod postacią opłatka, w ciało Chrystusa. Elementem kończącym tę liturgię ciała jest komunia święta, podczas której każdy wierny ma możliwość spożycia już nie opłatka, ale właśnie ciała Chrystusa. Oczywiście aby móc dostąpić tej łaski, należy być w stanie łaski uświęcającej, czyli po prostu bez grzechu. Dlatego wiele osób właśnie bezpośrednio przed mszą korzysta z sakramentu pokuty, czyli spowiedzi.

Kwestia spowiedzi w religii katolickiej

Jedną z rzeczy, które odróżniają religię katolicką od innych obrządków chrześcijańskich jest spowiedź. Jest to rytuał, który wśród katolików zyskał rangę sakramentu. Podczas tego rytuału wierni mają szansę uzyskać odpuszczenie swoich grzechów. Oczywiście aby mówić o spowiedzi, trzeba najpierw zastanowić się nad samym pojęciem grzechu. W przypadku katolików jest to prostu zły uczynek, który niejako jest sprzeczny z zasadami chrześcijańskimi, a więc przede wszystkim z dziesięcioma przykazaniami, z przykazaniami miłości, z przykazaniami kościelnymi lub z błogosławieństwami, o jakich mówił Jezus podczas słynnego Kazania na Górze. Oczywiście sam zwyczaj spowiedzi opiera się na fragmencie biblijnym, który mówi o tym, że Jezus wysłał swoich uczniów, by nauczali religii inne narody, dając im jednocześnie moc odpuszczania grzechów. Współczesna spowiedź katolicka, aby była ważna, musi spełniać kilka warunków. Po pierwsze osoba do niej przystępująca, powinna wykonać szczery rachunek sumienia. Następnie musi szczerze za swoje złe uczynki żałować. Powinna też wyznać swoje grzechy księdzu, który będąc w konfesjonale jest niejako medium poprzez które odbywa się komunikacja wiernego z Bogiem. Kolejnym etapem jest postanowienie poprawy. Na końcu wreszcie należy wykonać pokutę, czyli zadośćuczynić Bogu oraz bliźniemu tak, by wynagrodzić mu krzywdy jakich doznał.

Bierzmowanie, czyli świadome potwierdzenie swojej wiary

Bierzmowanie jest jednym z tych sakramentów katolickich, które obecnie budzą najwięcej kontrowersji. Dzieje się tak, ponieważ w założeniu bierzmowanie ma być przede wszystkim świadomym potwierdzeniem własnej przynależności do Kościoła katolickiego. O ile dzieci do chrztu przynoszone są przez rodziców niejako wbrew własnej woli, o tyle do bierzmowania przystępuje już człowiek w pełni świadomy własnych poglądów. Oczywiście według założeń. Niestety w praktyce wygląda to tak, że sakrament bierzmowania przyjmują nastolatkowie, którzy dopiero zaczynają kształtować swój światopogląd. Są to ludzie, którym wciąż jeszcze daleko do pełnej dojrzałości emocjonalnej i dla których przyjęcie bierzmowania nie łączy się z pewną refleksją dotyczącą wyboru własnych wartości. Właśnie dlatego kwestia tego sakramentu jest szeroko dyskutowana i pojawiają się głosy, które chciałyby moment bierzmowania przesunąć do czasu uzyskania pełnej dojrzałości psychicznej. Oczywiście sam sakrament opiera się na pewnych rytuałach. Po pierwsze udzielany jest przez biskupa. Podczas obrzędu ten hierarcha kościelny wykonuje znak krzyża na czole osoby bierzmowanej. Jednocześnie w momencie tym osoba ta zyskuje nowego, wybranego przez siebie patrona. Dlatego często przed bierzmowaniem kandydaci proszeni są o uzasadnienie swojego wyboru ustnie lub pisemnie.

Chrzest, pierwszy katolicki sakrament

W tradycji katolickiej chrzest jest uważany za pierwszy i jeden z najważniejszych sakramentów. Wszystko dlatego, że to właśnie dzięki niemu człowiek zostaje włączony do wspólnoty religijnej. Podczas rytuałów towarzyszących obrzędowi chrztu, dziecko w symboliczny sposób otrzymuje imię. Jednak najważniejszym momentem jest tutaj polanie głowy dziecka wodą święconą, co symbolizować ma oczyszczenie z grzechu pierworodnego. Taki grzech jest, zgodnie z doktryną katolicką, grzechem, z którym każdy człowiek się rodzi i pokłosiem czynu, jakiego dopuścili się pierwsi ludzie, Adam i Ewa, kiedy sięgnęli w raju po zakazany owoc. Jednak Bóg, w swej ogromnej miłości ofiarował człowiekowi możliwość właśnie oczyszczenia się z tego grzechu poprzez sakrament chrztu i tym samym dołączenie do wspólnoty chrześcijan. Sam obrzęd został ustanowiony w czasach biblijnych, kiedy to Jan Chrzciciel obmywał ludzi woda rzeki w celu przygotowania ich na przyjście Mesjasza. Sam Jezus także przyjął chrzest. Podczas tego wydarzenia po raz pierwszy objawiona została ludziom jego boska natura. Oczywiście w polskich warunkach chrzczone są noworodki. Jednak zdarza się też, że chrzest przyjmują osoby dorosłe, które w ten sposób świadomie zmieniają wiarę. W takiej sytuacji chrzest często łączony jest z bierzmowaniem. W tradycji katolickiej w uzasadnionych przypadkach chrztu udzielić może każdy wierzący.

Kwestia sakramentów świętych w katolicyzmie

Jak wiadomo wiara katolików opiera się przede wszystkim na przekazie biblijnym. Stąd pochodzą też zasady organizujące całe życie religijne katolickiej wspólnoty. W tym także zasady dotyczące poszczególnych sakramentów. Same sakramenty to swego rodzaju rytuały, którym poddać powinien się każdy wierzący katolik. Ich celem jest przede wszystkim potwierdzenie własnej wiary oraz przynależności do Kościoła. Oczywiście sakramenty mają także wpływ na to, co stanie się z człowiekiem w życiu po śmierci, bo przecież w to również wierzą katolicy. Pierwszym sakramentem jest Chrzest Święty. Obecnie w naszych warunkach jest on udzielany dzieciom na kilka tygodni po urodzeniu. Zgodnie z wiarą katolicką chrzest ma zmazać grzech pierworodny. Kolejnym sakramentem jest spowiedź i następująca zaraz po niej komunia święta, do której przystępują dzieci w drugiej klasie szkoły podstawowej. Następnym sakramentem jest bierzmowanie, które stanowi niejako potwierdzenie, w założeniu już świadome, przynależności do Kościoła. Później wybrać można między kapłaństwem lub małżeństwem. Zaś pod koniec życia każdy człowiek powinien otrzymać ostatni sakrament, czyli namaszczenie chorych, które ma mu zagwarantować życie wieczne. Oczywiście zdarza się, że z różnych powodów taka kolejność jest zaburzona i sakramenty przyjmowane są w różnym wieku przez różne osoby.

Kim dla katolików jest papież?

O tym, że papież jest uważany za głowę Kościoła Katolickiego, wie chyba każdy. W tym kontekście pełni on przede wszystkim funkcję osoby, która ma prawo podejmowania wszelkich decyzji dotyczących kwestii doktryny katolickiej oraz takich spraw, jak na przykład wynoszenie świętych na ołtarze. Nie bez przyczyny papież jest często określany mianem Boskiego namiestnika na ziemi. Oczywiście zgodnie z wiarą katolicką, papież w pełnieniu swoich obowiązków działa pod wpływem mocy pochodzącej do Ducha Świętego, który obdarza go mądrością i zrozumieniem. Dzięki temu decyzje podejmowane i ogłaszane przez papieża są uznawane po prostu za nieomylne. W praktyce jednak jest tak, że każda decyzja jest najpierw szeroko dyskutowana w gronie kardynałów oraz doradców, których w Watykanie jest bardzo wielu. I choć ostateczna decyzja zawsze należy do papieża, musi on zapoznać się ze wszystkimi za i przeciw zanim podpisze jakikolwiek dokument. Jednak papież pełni także funkcje głowy państwa. Choć Watykan jest jednym z najmniejszych krajów świata, ma swoich ambasadorów na całym świecie. Ma też swoje prawo oraz własną policję. Prowadzi też własną politykę zagraniczną. W tym kontekście papież jest więc osobą, która reprezentuje nie tylko wszystkich katolików, ale też własny kraj. Kraj, którym najzwyczajniej w świecie rządzi. Choć nie ulega wątpliwości, że te rządy są specyficzne.

Proces kanonizacyjny w Kościele Katolickim

Jak wiadomo jedną z podstaw wiary katolickiej jest mocno rozbudowany kult świętych. Oczywiście księża na religii nauczają, że każdy człowiek jest powołany do świętości, która oczywiście może być realizowana w najróżniejszy sposób. Jednak pamiętać trzeba, że aby dana postać mogła zostać wyniesiona na ołtarze, konieczne jest przeprowadzenie bardzo trudnego procesu. Najpierw dany człowiek może zostać beatyfikowany, czyli zaliczony w grono błogosławionych. Już na tym etapie na początku zebrane muszą być dowody na to, że dana osoba żyła w sposób nie budzący zastrzeżeń, że stanowiła przykład dla wszystkich wiernych i że dokonała cudów. Oczywiście podczas procesu kanonizacyjnego, czy wcześniej beatyfikacyjnego, dana postać posiada swoich obrońców, których celem jest przekonanie innych, że dany człowiek zasługuje na miano błogosławionego lub świętego oraz tak zwanego adwokata diabła, którego zadaniem z kolei jest sprawdzenie, czy nie ma żadnych przesłanek mówiących o tym, że postać ta na miano świętego nie zasługuje. Oczywiście podczas tego procesu powoływane są także specjalne komisje, które badają dokonane przez daną postać cuda. Zakończeniem całego procesu jest podjęcie odpowiedniej decyzji przez papieża, który jest głową Kościoła Katolickiego i który działa tu pod wpływem Ducha Świętego, co daje mu gwarancję nieomylności.

Kult świętych w religii katolickiej

Kult świętych to jedna z podstaw wiary każdego katolika. Jest to coś, co odróżnia katolicyzm od innych odłamów chrześcijaństwa, jak choćby protestantyzm. W katolicyzmie kult świętych jest szczególnie rozbudowany. Chyba każdy wie o tym, że w liturgii katolickiej podczas różnych ważnych wydarzeń śpiewana jest Litania do Wszystkich Świętych, których prosi się o opiekę i modlitwę. Oczywiście innym przykładem kultu świętych jest nadawanie kościołom patronów i bardzo uroczyste obchodzenie tak zwanego odpustu. Obecnie niestety odpust ten większości ludzi kojarzy się przede wszystkim z kolorowymi straganami, na których kupić można różnego rodzaju zabawki i słodycze. Jednak sam odpust oznacza, że jeśli dany wierny w tym konkretnym dniu weźmie udział w liturgii Mszy Świętej oraz w specjalnym nabożeństwie ku czci patrona kościoła i jednocześnie będzie w stanie tak zwanej łaski uświęcającej, uzyska odpust zupełny grzechów. Jest to związane z całym systemem wierzeń dotyczących właśnie grzechów ich odpuszczania i odkupienia podczas sakramentu spowiedzi. Oczywiście kult świętych w katolicyzmie przejawia się także w tym, że w kościołach oraz w wielu domach znaleźć można wyobrażenia świętych patronów, którzy przedstawiani są zazwyczaj podczas ważnych wydarzeń ze swojego życia. Wydarzeń, które miały ogromny wpływ także na życie wspólnoty chrześcijańskiej.